ذوبآهن با تغییرات چشمگیر، تیمی متفاوت از جدول پانزدهم است
در جدول وضعیت خاصی مشاهده نمیشود، اما در زمین شاهد هیجان هستیم. تیم ذوبآهن که در حال حاضر پانزدهم جدول است، با تغییرات جدید به نظر نمیرسد که بخواهد در این رتبه باقی بماند.
اگر شوت تماشایی و غافلگیرکننده آرش اکبرزاده، بازیکن فولاد در دقیقه ۷+۹۰ نبود، تیم ذوبآهن میتوانست به عنوان کامیابترین تیم هفته شناخته شود. این تیم نزدیک به ۸۰ دقیقه با یک یار کمتر در فولادآرنا به میدان رفت و در شرایطی که انتظار میرفت مقابل تیم اوج گرفته حمید مطهری دچار چالش جدی شود، در نهایت با سربلندی زمین را ترک کرد. آنها حتی معترض بودند که اگر داور سوتش را در زمان مقرر به صدا درمیآورد، میتوانستند با یک امتیاز به اصفهان بازگردند.
در این بازی، محمد نصرتی، ستاره سابق فوتبال ایران و مدافع محبوب برانکو، ذوبآهن را با شور و حال هدایت میکرد. کمی عقبتر، جلال امیدیان، مربی جوان و دستیار سابق مربیان بزرگی همچون امیر قلعهنویی و ژوزه مورایس، در حال تماشای بازی و رساندن ایدههای تاکتیکی به دستیارش بود تا تیمش غیرممکن را انجام دهد. امیدیان در هفته اول با تیمش فجر را در خانه دو بر یک برد، اما در بازی بعدی در اراک با دو اخراجی در دقایق پایانی، نتیجه را یک بر صفر به آلومینیوم واگذار کرد. این اتفاق اخراج در بازی مقابل فولاد نیز تکرار شد و تیم از دقیقه ۲۲ بازی را با ۱۰ نفر ادامه داد و تلاششان برای ادامه بازی سخت بینتیجه ماند.
تغییرات در نحوه بازی ذوبآهن تا حدی حیرتانگیز بود. آنها تیمی نبودند که برای شکست به میدان آمده باشند. حتی زمانی که در نیمه اول دروازه خود را باز کردند، بلافاصله با شوتی از راه دور دروازه حامد لک را زیر فشار قرار دادند. گلری که نقش زیادی در رقم خوردن این نتیجه با شیرجه بیمحابایش روی توپ و برخورد استوک پویا مختاری با صورتش داشت. این اتفاق موجب شد ذوبآهن ۱۰ نفره شود و فولاد در تمام مسابقه بر حریف برتری داشته باشد.
در نیمه دوم، ذوبآهن سعی کرد با سازماندهی و فشرده کردن لایههای دفاعی بازی را کنترل کند و هرچه زمان میگذشت، به سمت کسب یک امتیاز نزدیکتر میشدند. اما فولاد نیز به رسمالخط جدیدی خو گرفته بود و تا ثانیههای پایانی بازی را دنبال میکرد. با نفوذی از جناح چپ و ارسالی به داخل محوطه جریمه، فرصتی برای اکبرزاده فراهم شد تا با ضربهای تماشایی و محکم دروازه پارسا جعفری را باز کند. پس از این گل، بازیکنان ذوبآهن به داور اعتراض کردند و امیدوار بودند که در ویایآر گل فولاد به دلیل دخالت احتمالی یک بازیکن مردود اعلام شود، اما چنین تصمیمی تأیید نشد و داور نقطه مرکز زمین را نشان داد. این موضوع باعث شد ذوبیها با خشم و اندوه میدان را ترک کنند و در نهایت مقابل دوربینها ژست بگیرند که حقشان در این بازی ضایع شده است.
نکته جالب این است که جلال امیدیان، سرمربی تیم، در تمام این جنجالها غایب بود. او به خاطر حضور مؤثر و کارآمدش در تیم ذوبآهن در دهه ۱۳۸۰ شناخته میشود. امیدیان، مدافعی خستگیناپذیر و سختگیر، با سبیلی که سالها روی صورتش بود، در دوره برانکو به تیم ملی هم دعوت شد. علاقهاش به بازی در اصفهان و شهرهای نزدیکتر مانند کرمان باعث شد تا نامش در فوتبال ایران بیشتر از این مطرح نشود. حالا پس از سالها همکاری با نظر مدیرعامل ذوبآهن، او جانشین قاسم حدادیفر شده و سعی دارد تیم همیشگیاش را در لیگ برتر حفظ کند.
ذوبیها هرگز در تاریخ لیگ برتر به دسته پایینتر سقوط نکردهاند، ولی بارها در چنین شرایطی قرار گرفتند. مربیان نامداری برای بهبود اوضاع تیم وارد عمل شدند، اما این باشگاه اصفهانی نتوانسته است پس از دوره مربیگری قلعهنویی با حضور امیدیان در سطح مورد نظر هوادارانش ظاهر شود. در حال حاضر، قدم اول برای آنها فرار از سقوط و ماندن در لیگ است. سپس نوبت به رویاپردازیهای بعدی خواهد رسید. این رویاها شامل کسب سه برد برای بقا در لیگ میشود؛ سه تا چهار برد در ۹ مسابقه باقیمانده، در شرایطی که فاصله بین تیم پانزدهم و دهم تنها ۹ امتیاز است. به عبارت دیگر، حالا وضعیت به شکل زیر است: امیدیان باید بادبانها را بکشد و سکان را طوری در دست بگیرد که کشتی سالم به ساحل برسد. چه کار سختی و عجیبی!
