دعای روز نهم ماه رمضان و اوقات شرعی تهران اعلام شد
دعای نهمین روز از ماه مبارک رمضان که با جمعه ۸ اسفند ماه مصادف است، به همراه اوقات شرعی امروز تهران ارائه میشود.
اوقات شرعی امروز تهران
- اذان صبح: ۰۵:۱۳:۲۴
- طلوع آفتاب: ۰۶:۳۶:۴۶
- اذان ظهر: ۱۲:۱۷:۰۵
- غروب آفتاب: ۱۷:۵۷:۲۴
- اذان مغرب: ۱۸:۱۵:۳۹
- نیمه شب شرعی: ۲۳:۳۵:۲۴
دعای روز نهم
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهمّ اجْعَلْ لی فیهِ نصیباً من رَحْمَتِکَ الواسِعَةِ واهْدِنی فیهِ لِبراهِینِکَ السّاطِعَةِ وخُذْ بناصیتی الی مَرْضاتِکَ الجامِعَةِ بِمَحَبّتِکَ یا أمَلَ المُشْتاقین.
خدایا، برای من در این ماه بهرهای از رحمت گستردهات قرار ده و به برهان و راههای درخشانت راهنمایی کن و به سوی خشنودی فراگیرت متوجهام کن، به مهرت ای آرزوی مشتاقان.
خواستههای مؤمن در روز نهم ماه رمضان
- مشمول رحمت واسعه حق شدن؛
- راه یافتن به ادله روشن؛
- توجه به سوی رضایت کامل حضرت حق؛
«اللّهُمَّ اجْعَلْ لِی فِیهِ نَصِیباً مِنْ رَحْمَتِکَ الْواسِعَهِ»
رحمت خداوند، بخشش و نیکی است که برای رفع حاجت نیازمندان انجام میشود و دارای خصوصیات زیر است:
- حق تعالی صدور رحمت را بر خود واجب کرده است.
- رحمت او همهگیر است.
- محدودیت ندارد، جاودانه و وسیع است.
- رحمت الهی بر غضبش سبقت گرفته است.
- مشمول رحمت خدا شدن، بسیار آسان است.
گفتهای از امیرالمؤمنین (ع) همواره موجب امید است: «عَذابی اُصیبُ به مَن اَشاءُ و رَحمَتی وَسِعَت کُلَّ شَئِ». خداوند رحمتش را عمومی و عذابش را خاص قرار داده است.
امام صادق (ع) میفرمایند: «در قیامت رحمت واسعه و گسترده حق چنان جلوه میکند که هر آینه ابلیس هم به آن امید میبندد، هرچند شامل او نمیشود.»
در ادامه، «وَاهْدِنِی فِیهِ لِبراهِینِکَ السّاطِعَهِ» به معناي آرزوی بزرگ اهل ایمان دانسته میشود. مؤمن به دنبال هدایتی است که در آن دچار تردید نشود.
در سوره مدثر آیه ۳۱ آمده است: «وَ یَزدادَ الذینَ امَنُوا ایماناً ...» که بر ایمان مؤمنان میافزاید.
هدایت الهی در سوره لیل آیه ۱۲ و در سوره فصلت آیه ۵۳ نیز تصریح شده است که خداوند نشانههای خود را در اطراف و نفس آنان نشان میدهد.
عبارت «وَ خُذْ بِناصِیَتِی إِلی مَرْضاتِکَ الْجامِعَهِ» کنایه از قدرت و تسلط پروردگار بر تمامی موجودات است. به بیان قرآن، خداوند مهار هر جنبندهای را در دست دارد.
خشنود نمودن خداوند دارای اهمیت بالایی است و در سوره توبه آیه ۶۲ به آن اشاره شده است که مؤمنان باید خدا و رسولش را خشنود کنند.
سوال این است: خداوند چگونه از بندهاش خشنود میشود؟ در پاسخ آمده است: «هرگاه بندهام را برای اطاعت خود آماده و از معصیت دور میکنم، نشانه خشنودی من است.»
در پایان، «بِمَحَبَّتِکَ یَا أَمَلَ الْمُشْتاقِینَ» بیانگر آن است که زندگی مؤمن باید در اطاعت خدا و دوری از گناه سپری شود، که این امر جز با عنایت و محبت خدا ممکن نیست.