مزایای مناسبتی بازنشستگان از ماه رمضان پرداخت میشود
در جدیدترین تحولات، پرداخت اعتبارات معیشتی ویژه ماه مبارک رمضان به شاغلان و حذف بازنشستگان از این برنامه، انتقادات زیادی را از سوی پیشکسوتان دفاعی کشور به همراه داشته است. امیر رهبر، فعال صندوق بازنشستگی لشکری، درباره تبعات این رویه، نظرات خود را بیان کرده است.
به گفته امیر رهبر، از هفته گذشته مبالغی تحت عنوان «کمکهزینه معیشتی ویژه ماه رمضان» به ازای سرپرست، همسر و فرزندان در حکمتکارت نیروهای شاغل مسلح شارژ شده، در حالی که سهم بازنشستگان از این مبلغ دقیقاً «صفر ریال» بوده است. او بر این نکته تأکید میکند که طبق نص صریح قانون، باید هر گونه مزایای مرتبط با مناسبتهای ملی و مذهبی به تناسب برای بازنشستگان نیز در نظر گرفته شود.
رهبر همچنین بیان میکند: «حتی اگر این مبالغ در مقایسه با دریافتی سایر وزارتخانهها ناچیز باشد، باز هم حذف بازنشستگان از همین سفره کوچک پیامی جز نادیده گرفتن زحمات چندینساله آنها ندارد.»
انتقادات مطرح شده همچنین به عدم تناسب مستمریها با واقعیتهای اقتصادی سال ۱۴۰۴ بازمیگردد. با افزایش نرخ تورم و هزینههای اساسی زندگی، بازنشستگان لشکری با چالشهایی روبرو هستند که شاغلان جوان کمتر با آن مواجهاند. امیر رهبر در این خصوص میگوید: «بازنشستگان نیروهای مسلح صرفاً با چالش تورم روبرو نیستند؛ بسیاری از این عزیزان درگیر عوارض ناشی از جنگ، بیماریهای اعصاب و روان، هزینههای کمرشکن درمان در سنین سالمندی، اجارهنشینی و مسئولیت فرزندان بیکار بالای ۳۰ سال هستند. نیاز این گروه به حمایتهای معیشتی، نه تنها کمتر از شاغلان نیست، بلکه به مراتب حیاتیتر است.»
یکی از واکنشهای پرتکرار مسئولان به مطالبات بازنشستگان، موضوع «عدم تأمین اعتبار» است. این مشکل همچنین در گزارشهای اخیر مربوط به بودجه ۴۷ هزار میلیارد تومانی عیدی بازنشستگان به وضوح نمایان شده است. فعالان صنفی به چالش اصلی اشاره میکنند و میپرسند: چگونه برای پرداخت مزایای مناسبتی به نیروهای شاغل، منابع مالی سریعاً تأمین میشود، اما به محض طرح نام بازنشستگان، مشکل کمبود بودجه نمایان میگردد؟
این رویکرد دوگانه موجب شده است که بازنشستگان احساس کنند پس از پایان دوره خدمت، از چرخه حمایتی سازمانهای خود خارج شدهاند. در حالی که روح قانون متناسبسازی حقوق، بر کاهش این فاصلهها تأکید دارد، در حوزه «مزایای غیرمستمر و رفاهی»، همچنان دیواری میان این دو نسل وجود دارد.
کارشناسان حوزه رفاه اجتماعی تأکید دارند که دولت و ستاد کل نیروهای مسلح باید در بازنگری بودجههای رفاهی سال ۱۴۰۵، ردیف مستقلی را برای «مزایای مناسبتی بازنشستگان» تعریف کنند. صرفاً افزایش سالانه حقوق (که معمولاً زیر نرخ تورم است) نمیتواند حفرههای معیشتی زندگی پیشکسوتان را پر کند.
امیر رهبر در پایان سخنان خود با انتقادی این پرسش را مطرح میکند: «مگر تعداد بازنشستگان چقدر است که اعتبار برای آنها پیدا نمیشود؟» به باور او، توجه به بازنشستگان در مناسبتها، قبل از آنکه بار مالی داشته باشد، اقدامی ارزشی و تکریمی است که میتواند روحیه خدمتی را در میان شاغلان فعلی تقویت کند؛ زیرا آنان آینده خود را در آیینه بازنشستگان میبینند.
این فعال صندوق بازنشستگی لشکری با اشاره به پرداختهای مناسبتی اخیر برای شاغلان نیروهای مسلح اعلام کرد که از هفته گذشته، مبالغی تحت عنوان کمکهزینه معیشتی به ازای سرپرست، همسر و فرزند در حکمتکارت کارکنان شاغل شارژ شده است. او خاطرنشان کرد که علیرغم اینکه این مبالغ در مقایسه با مزایای پرداختی در برخی وزارتخانهها ناچیز است، اما مسئله کلیدی این است که همین رقم محدود نیز به بازنشستگان تعلق نگرفته است.
امیر رهبر با توجه به قوانین و مقررات خدمات کشوری و نیروهای مسلح تأکید دارد که مزایای مناسبتی و کمکهزینههای رفاهی باید شامل بازنشستگان نیز شود. او در ادامه بیان کرد: «طبق قانون، در مناسبتها باید بازنشستگان نیز در نظر گرفته شوند و اگر مزایایی برای نیروهای شاغل تعیین شد، باید به بازنشستگان هم تخصیص یابد، اما این مسئله نادیده گرفته میشود.»
این فعال از بیتوجهی به وضعیت معیشتی بازنشستگان نیروهای مسلح ابراز تأسف کرده و میپرسد: چرا بازنشستگان در مناسبتها دیده نمیشوند؟ در شرایطی که قیمت کالاها و خدمات بهشدت افزایش یافته، مستمری ماهیانه بسیاری از بازنشستگان حتی کفاف هزینههای اساسی زندگی را نمیدهد. او اعلام کرد که هر زمان بحث پرداخت مزایای رفاهی یا مناسبتی به بازنشستگان پیش میآید، مسئولان به کمبود اعتبار اشاره میکنند، در حالی که برای شاغلان منابع مالی تأمین میشود.
رهبر در ادامه میافزاید: «مگر تعداد بازنشستگان چقدر است که برای شاغلان اعتبار وجود دارد اما بازنشستگان از همان مزایا بیبهره میمانند؟» وی بازنشستگان نیروهای مسلح را از گروههای آسیبپذیر جامعه دانسته و تأکید دارد که نیاز حمایتی آنان حتی بیشتر از شاغلان است. او تصریح میکند که بسیاری از این بازنشستگان با مشکلاتی همچون عوارض ناشی از جنگ، بیماریهای جسمی و روانی، بیکاری فرزندان بزرگسال و هزینههای بالای درمان و مسکن مواجهاند. به عقیده وی: «بازنشستگان نیروهای مسلح به علت عوارض ناشی از جنگ، داشتن فرزند بیکار بالای ۳۰ سال، اجارهنشینی و بیماریهای اعصاب و روان، بیش از شاغلان به رسیدگی معیشتی نیاز دارند.»