ترامپ ممکن است از اسرائیل به عنوان «نوک پیکان عملیاتی» برای حمله به ایران استفاده کند.

جمیله کدیور در یادداشتی بیان کرده است که ترامپ، با وجود لفاظی‌های تند، در واقع یک «معامله‌گر» است و به شدت از ورود به یک جنگ پرهزینه و بی‌پایان ترس دارد.

وی در ادامه می‌نویسد که اگر ترامپ مطمئن بود که با یک حمله سریع به اهداف خود می‌رسد یا می‌تواند نظام جمهوری اسلامی ایران را سرنگون کند، به هیچ وجه درنگ نمی‌کرد. او به دنبال استراتژی «ضربه نهایی» و حمله‌ای سریع است، اما این نوع حمله در برابر واکنش متقابل ایران کارساز نخواهد بود و ترس از یک جنگ طولانی تاکنون مانع از حمله ایالات متحده شده است. عواقب هر جنگی نه تنها برای منطقه، بلکه برای ایالات متحده نیز ویرانگر خواهد بود.

فرماندهان نظامی ارشد در سنتکام و ستاد مشترک ارتش آمریکا هشدار می‌دهند که حمله سریع به نتیجه قطعی نمی‌رسد و می‌تواند به گسترش درگیری منجر شود. پنتاگون نیز اعلام کرده که هر حمله‌ای «با توجه به وضعیت کنونی در میدان»، تنها خطر کشیده شدن به یک جنگ طولانی مدت را افزایش می‌دهد.

جنگ تمام‌عیار تنها در صورتی گزینه قابل توجهی برای اسرائیل و ایالات متحده خواهد بود که نتایج آن تضمین شده باشد و اطمینان وجود داشته باشد که جنگ به سرعت پایان خواهد یافت و منجر به تغییر نظام در ایران یا پذیرش کامل شرایط اسرائیل و آمریکا از سوی تهران خواهد شد.

ترس از اینکه جنگ به سرعت به پایان نرسد، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا را وادار کرده که ترامپ را از عواقب جنگ تمام عیار با ایران و پیامدهای آن برای نیروهای آمریکایی مطلع سازد. هزینه‌های اقتصادی و نظامی یک جنگ طولانی مدت نیز می‌تواند بر روابط سیاسی واشنگتن، به ویژه با متحدان عرب و ترکیه که مخالف جنگ هستند، تأثیر منفی بگذارد.

علاوه بر این، ترامپ باید نگران افکار عمومی در آمریکا نیز باشد. محبوبیت او به طور قابل توجهی کاهش یافته و هر خطای محاسباتی در مورد جنگ با ایران می‌تواند به از دست دادن اکثریت در کنگره در انتخابات میاندوره‌ای نوامبر برای او و حزب جمهوریخواه تمام شود. همچنین یک رویارویی نظامی می‌تواند ثبات منطقه و بازارهای جهانی نفت را به خطر بیاندازد.

با توجه به تحرکات نظامی گسترده آمریکا، به نظر می‌رسد ترامپ از اسرائیل به عنوان «نوک پیکان عملیاتی» استفاده کند؛ به این معنی که تل‌آویو با حمله به زیرساخت‌های کلیدی ایران، نقش پیشرو در درگیری را ایفا خواهد کرد و پس از واکنش ناگزیر ایران، ایالات متحده با بهانه دفاع از متحد خود، به طور مستقیم وارد صحنه خواهد شد. ترامپ در ۳۰ بهمن اعلام کرده بود که حداکثر ۱۰-۱۵ روز به ایران فرصت توافق داده است. این بازه زمانی کوتاه و همچنین استقرار ناوگروه‌های آمریکا و سخنان تهدیدآمیز ترامپ در کنگره نشان می‌دهد واشنگتن به‌طور عمدی فضای «دیپلماسی در سایه جنگ» را ایجاد کرده است؛ جایی که هر لحظه می‌تواند به عنوان پایان دیپلماسی تلقی و منجر به بروز یک درگیری نظامی بزرگ و بی‌پایان شود.