شیر نایلونی با افزایش ۱۰۰ درصدی به قیمت ۶۳ هزار تومان رسید
شیر نایلونی که سالها بهعنوان نماد لبنیات اقتصادی در سبد خانوار شناخته میشد، اکنون با جهش قیمتی ۱۰۰ درصدی در کمتر از دو ماه، به مرز ۶۳ هزار تومان رسید. این افزایش قیمت مصرف یکی از اقلام پایهای غذایی را برای برخی خانوادهها به خریدی مشروط و وابسته به کالابرگ تبدیل کرده است.
افزایش قیمت شیر نایلونی
شیر نایلونی، که زمانی نماد یک سیاست بود و بر این اساس وارد سبد مصرفی خانوادهها میشد، اکنون به قیمت ۶۳ هزار تومان رسیده است. برچسب قیمت روی شیر نایلونی ۸۰۰ گرمی در حال حاضر به عدد ۶۳ هزار تومان رسیده، در حالیکه این محصول حدود ۴۰ روز پیش به قیمت ۳۱ هزار تومان عرضه میشد. این افزایش قیمت در بازهای کوتاه، تعریف «اقتصادی بودن» این دسته از کالاها را با چالش مواجه کرده است.
شیر نایلونی ۸۰۰ گرمی به طور تقریبی سه لیوان شیر تولید میکند. بنابراین، برای یک خانواده سهنفره که بهصورت روزانه شیر مصرف میکنند، خرید یک پاکت شیر به یک نیاز ضروری تبدیل شده است. با این حال، قیمت جدید و هزینه ماهانه برای این کالای اساسی، دیگر برای بسیاری از خانوادهها قابل اغماض نیست.
این نوع شیر، در مقایسه با نمونههای تتراپک و بطری، از نظر ماندگاری و کیفیت پایینتر است و به همین دلیل با قیمت کمتری عرضه میشد. اما اکنون که قیمت آن افزایش یافته، تعریف اقتصادی بودن این کالا نیز با سؤالاتی مواجه شده است.
تغییر الگوی مصرف
افزایش قیمتها تنها در جدول هزینهها معنا ندارد و اثر آن را میتوان در لیست خرید خانوادهها مشاهده کرد. یک مادر دانشآموز ابتدایی بیان میکند که قبلاً شیر جزو خریدهای ثابت خانه بوده، اما اکنون به دلیل قیمت بالا، تنها برای تغذیه مدرسه پسرش شیر کوچک میخرد و ممکن است تنها هفتهای دو بار این خرید انجام شود.
شیر نایلونی هماکنون در قالب طرح کالابرگ عرضه میشود، اما این سؤال پیش میآید که آیا اعتبار حمایتی که به هر نفر ماهانه یک میلیون تومان تعلق میگیرد، میتواند پاسخگوی تمامی اقلام اساسی یک خانواده باشد؟ در چنین شرایطی، نگرانی وجود دارد که بخشی از اعتبار صرف جبران افزایش قیمت یک یا دو قلم کالای پایه شود.
پیامدهای کاهش مصرف لبنیات
کارشناسان تغذیه بر این نکته تأکید دارند که مصرف منظم لبنیات، بهویژه در میان کودکان، اهمیت زیادی دارد. کاهش تدریجی مصرف این گروه غذایی میتواند پیامدهای جدی برای سلامت عمومی ایجاد کند.
افزایش قیمت شیر نایلونی فقط یک تغییر عددی نیست؛ بلکه نشانهای از فشاری است که به اقلام پایهای سبد خانوار وارد میشود. حالا این سؤال مطرح میشود که آیا اگر خانوادهها برای خرید شیر اقتصادی مجبور به حذف سایر اقلام از سبد خریدشان شوند، همچنان میتوان شیر نایلونی را جزو خریدهای ثابت روزانه به شمار آورد؟
پرسش دیگری که مطرح میشود این است که اگر سقف اعتباری کالابرگ یک خانواده به اتمام برسد و شیر نایلونی بدون حمایت دولتی از دسترس آنها خارج شود، آیا میتوان به آن بهعنوان یک گزینه اقتصادی نگریست؟